No i może jeszcze przez Boenischa. Choć bardziej przez Jelenia. Nie może być tak, że taki napastnik marnuje 3-4 stuprocentowe sytuacje podbramkowe. Piłkarz Auxerre powinien strzelić minimum 3 bramki, wtedy jedyny poważny debiutującego w naszej reprezentacji Sebastiana Boenischa nie miałby żadnego znaczenia. A tak niestety - złe ustawienie na minutę przed końcem meczu i plama na dobrym występie gotowa. Szkoda, bo Polska była w tym meczu po prostu lepsza.

Kogo kręcą dziś w Polsce eliminacje do EURO 2012? Bo Polaków chyba niespecjalnie. Może ludność napływową z krajów, które muszą walczyć w tych eliminacjach? Może największych maniaków (jak eintracht), którzy całym sercem są za reprezentacjami innymi, niż nasze rodzime orły biało-czerwone? Może. Bo kogo w naszym kraju kręci świetna forma Anglików, kompromitacja Francji czy wpadka Portugalii? Albo kilkubramkowe wiktorie Hiszpanów i Holendrów z kelnerami?

Do EURO 2012 zostały jeszcze (według wskazań "Licznika FootballBloga") 642 dni. Co oznacza niecałe dwa lata. Wszystkie reprezentacje Starego Kontynentu ruszają do boju o prawo gry na stadionach Polski i Ukrainy. No, może nie wszystkie - reprezentacje gospodarzy eliminacje mają oczywiście z głowy. Tak czy siak dzisiaj odbędzie się masa meczów, prawdziwa uczta dla piłkarskich kibiców. Według moich pobieżnych wyliczeń tych spotkań będzie dziś 22. Eliminacje do EURO 2012 uważam za otwarte!

Polonia Warszawa nie zostanie mistrzem Polski, dopóki jej właścicielem będzie Józef Wojciechowski. Możecie to potraktować tak samo, jak klątwę Piechniczka. Polonia Warszawa może sobie być liderem tabeli po czterech pierwszych kolejkach, może nawet po pięciu czy sześciu. Może na koniec rozgrywek będzie nawet w pierwszej piątce, szóstce. Może - przy dużej dozie szczęścia - zakwalifikuje się do eliminacji do Ligi Europejskiej. Ale to wszystko. Chyba że Wojciechowski się zmieni. Ale prędzej słońce zaświeci w nocy.

Jako, że w Ekstraklasie czołowe role ogrywają doświadczeni zawodnicy (czytaj tutaj) i powstał cykl "Futbol i czasopisma" postanowiłem skojarzyć te dwa fakty i sięgnąć do prywatnego archiwum.

Najpierw Jacek Kiełb, potem Rafał Murawski, teraz Robert Lewandowski. Kiełba rozwalił Ireneusz Jeleń, Murawskiego trafił nie wiem kto, Lewandowskiego - kolega klubowy, Łukasz Piszczek. Jeśli dodać do tego wszystkiego niezmiernie podatnych na kontuzje wspomnianego już Jelenia, Tomasza Bandrowskiego czy Kubę Błaszczykowskiego, to jawi nam się reprezentacja nie tylko piłkarskich co najwyżej średniaków, ale przede wszystkim inwalidów.

Okno transferowe zamknęło się z hukiem. Dla jednych był to jakże miły dźwięk, zwiastujący lepsze czasy, dla innych raczej grobowe dudnienie oddalającej się szansy. W Polsce, tak samo jak w całej Europie, kluby dostały niemal amoku - sprzedając, kupując, wypożyczając zawodników. Co prawda w grę nie wchodziły aż takie pieniądze, jakimi dysponuje choćby Manchester City (Jezu, ile oni wydali milionów funtów na transfery), ale kilka obiecujących transakcji na piłkarskim polskim rynku się dokonało.

Czemu nikt o tym nie pisze?! Nikt nie ogłasza przez megafon?? Dlaczego nie było bezpośredniej relacji z tego meczu??? Reprezentacja Polski U-23 pod czujnym okiem selekcjonera Stefana "Doktora" Majewskiego nie dała szans gwiazdom Uzbekistanu, pokonując 2:0 kadrę tego kraju. Biorąc pod uwagę zapewnienia Polskiego Związku Piłki Nożnej z Grzegorzem Lato na czele, to wszak cholernie ważna reprezentacja, zaplecze kadry narodowej. I tak po macoszemu??

Rozlosowano pary 1/16 finału Pucharu Polski. Po cichu, bez żadnego rozgłosu. Serwisy sportowe odnotowały fakt chyba wyłącznie z obowiązku służbowego. Nie było żadnej fety, sierotki wyciągającej kolorowe kulki ze szklanego naczynia, setek fotoreporterów, celebrytów ani czerwonego dywanu. Pies z kulawą nogą w kraju nad Wisłą nie wiedział, że dziś takie losowanie się w ogóle odbyło. Kluby mają Puchar Polski gdzieś, PZPN od lat zapowiada jego uatrakcyjnienie - i co? I nic. Wielkie NIC.

Nie wiem jak inaczej nazwać to co wydarzyło się w drugiej kolejce Bundesligi jak tylko cudami. Albo "cuda na kiju" jak mawiał pewien mój znajomy. Pisząc niedawno o starcie ligi niemieckiej, wspomniałem, że dla mnie jest ona najciekawsza i najbardziej emocjonująca, nie sadziłem jednak, że moje słowa staną się ciałem juz w drugiej kolejce. Przyjżyjmy się temu co działo się na niemieckich stadionach w piątek, sobote i niedzielę:

Koniec "okienka transferowego" to gorący okres. Ci, którzy jeszcze chcą się załapać na lepszy kontrakt przed kilkumiesięczna przerwą, mają ostatnią szansę. Dla agentów to moment na zarobienie wielkich pieniędzy, a dla działaczy - na wzmocnienie klubu kimś wartościowym. Nie tylko w Polsce dużo się dzieje ostatniego dnia "okienka transferowego", również za granicą akurat tego dnia piłkarze zmieniają zespoły na potęgę. Zresztą wystarczy spojrzeć na listę tych zmian (jeszcze niepełną).

I kogo my tu mamy? Całkiem niezłe nazwiska:

Paweł Brożek to najcudowniejszy przykład zmarnowanego polskiego talentu miary międzynarodowej. To znaczy talent był międzynarodowy i międzynarodowe jego zmarnowanie. W tej dziedzinie jesteśmy mistrzami świata. W tym sezonie król strzelców z 2008 i 2009 roku jeszcze do bramki nie trafił. Gra ogony, siedzi na ławce. Jednak może mówić o wielkim sukcesie - strzał, trafienie i... urodziła mu się córeczka! Chociaż na tym polu nie zawodzi.

Nie tak dawno temu pisałem, że młodzieżówki (konkretnie U-23) doprowadzają do paranoi - niektórzy zdolni piłkarze, zamiast grać w dorosłej kadrze, bawią się w młodzieżówce, w kategorii wiekowej, jakiej FIFA nie przewiduje. Teraz jednak, władze PZPN chcą chyba ustanowić nową granicę absurdu.

Derby dla Górnika o zwycięstwie zabrzan zadecydował stały fragment gry. Trzy ostatnie zwycięstwa Górnika nad Ruchem to bramki ze stałych fragmentów gry:

17.08.2007 Górnik Ruch 1:0 Tomasz Hajto bramka z karnego.

28.02.2009 Ruch Górnik 1:0 Adam Banaś bramka z wolnego.

29.08.2010 Górnik Ruch 1:0 Mariusz Magiera z wolnego.

Marcin Żewłakow - 34 lata. Tomasz Frankowski - 36. Maciej Żurawski - 34. Andrzej Niedzielan - 31. Czterech facetów po przejściach, którzy wciąż grają na niezłym poziomie i wciąż strzelają bramki dla swoich klubów. I dobrze. Szkoda tylko, że to starsi panowie decydują o zwycięstwach i obliczu gry swoich zespołów, a nie ich młodsi następcy. Daleki jestem od zaglądania zawodnikom w metryki, mają grać najlepsi. Ale co będzie, kiedy tych "grubo-ponad-trzydziestolatków" zabraknie?