Polski byczek legł na hiszpańskiej corridzie

Długa droga, daleka przed nami... Wcześniej pisałem, że marzy mi się, aby polski byk wziął na rogi zadufanego hiszpańskiego matadora. Niestety okazało się, iż byk to ledwo wyrośnięty byczek, a torreador dysponuje takim arsenałem tricków, sztuczek i umiejętności, że wychodzenie z nim na arenę to samobójstwo najczystszej wody. Jako kibic czułem się fatalnie oglądając bojaźliwą grę polskiej reprezentacji, jako osoba trochę znająca się na piłce czułem euforię patrząc na piękną i skuteczną grę Hiszpanów. Z nimi nie można grać otwartego futbolu.

To pierwsza lekcja dla młodych polskich reprezentantów. Lekcja brutalna i ostra, ale mam nadzieję, że nie wybije im gry w piłkę na dobre ani nie nabawi kompleksów. Choć martwię się, że może tak właśnie być, bo po błyskawicznej stracie dwóch goli w dwie minuty na początku pierwszej połowy, Polacy wyglądali na mocno zamroczonych. I w zasadzie nie otrząsnęli się z tego stanu do końca meczu.

Sam mecz wyglądał na starcie doświadczonych seniorów z juniorami. Juniorzy biegali za piłką, seniorzy w nią grali. Juniorom się wydawało, że ambicją i wybieganiem załatwią seniorów, ale okazało się, że nic z tego. Wszystkie atuty w ręku mieli seniorzy i wykorzystali je bezlitośnie. Jedno jest pewne - wybrańcy Franciszka Smudy nie mają jeszcze takich umiejętności, aby z każdym przeciwnikiem grać futbol ofensywny. Trener musi zdać sobie sprawę, że są mecze, kiedy niestety trzeba się przyczaić i czekać na kontry i stałe fragmenty gry. Nie każdą bitwę wygrywa się totalnym i furiackim atakiem.

No i trzeba popracować nad psychiką naszych piłkarzy. Ale to problem odwieczny - po stracie gola, dwóch, następuje załamanie, z którego zawodnicy już się nie podnoszą. Inna sprawa, że Hiszpanie grali futbol z innej planety. Pokazali wszystkie walory swojego stylu gry: technikę, przegląd pola, umiejętność rozgrywania akcji pozycyjnych, bezlitosną skuteczność zarówno w ataku, jak i w obronie (od jakiegoś czasu obrona to również mocny punkt tej reprezentacji). Każda akcja wydawała się być przemyślana, rozpracowana w najdrobniejszych szczegółach. A co najciekawsze - po zejściu Iniesty pod koniec pierwszej połowy, w drugiej Hiszpanie wcale nie rozgrywali piłki gorzej. Co oznacza, że są przygotowani na różne warianty gry.

Swojego gola strzelił w zasadzie każdy z ofensywnych graczy: David Villa (12), David Silva (14), Xabi Alonso (50), Cesc Fabregas (58), Fernando Torres (75) oraz Pedro (81). Przy czym rozegranie przy drugiej bramce jako żywo przypominało (w pierwszej części) akcję Adriana Mierzejewskiego z Ireneuszem Jeleniem w meczu z Finlandią - piękne, delikatne przerzucenie piłki nad obrońcami Iniesty, błyskawiczne zgranie Xaviego do środka i dołożenie nogi przez Davida Silvę. W polskiej wersji Jeleń próbował nieudolnie strzelać. Prosta kwintesencja różnicy między reprezentacją Polski i Hiszpanii.

Sprawdziły się zapowiedzi hiszpańskiej prasy - Polacy okazali się przysłowiowymi "chłopcami do bicia" i poprawili nastroje Hiszpanów przed mundialem. Jedynym pocieszeniem jest może to, że nasza reprezentacja jest w fazie totalnej przebudowy, a nasi rywale są już "dopieszczeni" przed finałami Mistrzostw Świata.

Tylko że nasza reprezentacja w stanie totalnej przebudowy jest odkąd pamietam.

• Zobacz wszystkie bramki z tego meczu

-----Zobacz: Futbol to również piękne kobiety-------------------------

-----------------------------------------------------------------

Zobacz również:

• Opinie po meczu na blogu Zabiaperspektywa.blox.pl
• Mecze reprezentacji Polski 2010
• Mistrzostwa Świata w piłce nożnej RPA 2010
• Pamiętacie 0:6 z Hiszpanią? Dziś wygląda to zupełnie inaczej...
  

Zostań fanem FootballBlog.pl na Facebooku