Nareszcie. Po 2 tygodniach przerwy na kadrę powróciła liga. Może i przaśna, ale nasza. Szczerze to mecze kadry nie wywołały we mnie żadnych emocji, no może poza sprawą koszulek. A przy okazji tego tematu, to może firma Nike zapyta się konkurentów z Adidasa jak można przeprojektować koszulkę w 3 tygodnie, a nie w 18 miesięcy, ale to tak na marginesie.
Wracając do tematu dziś znów powróciły dreszcze kiedy wychodziłem z domu, a jak wysiadłem z autobusu w pobliżu Łazienkowskiej i z oddali usłyszałem ryknięcie Żylety, to wiedziałem czego mi brakowało. Te dreszcze emocji były także za sprawą gry Legii, ale przede wszystkim za sprawą bramki Wolskiego, ale o niej później, bo chyba warto napisać o niej kilka słów więcej.
Legia na mecz z Lechią wyszła w składzie:
Dusan Kuciak - Artur Jędrzejczyk, Michał Żewłakow, Marcin Komorowski (46' Janusz Gol), Jakub Wawrzyniak - Ivica Vrdoljak, Ariel Borysiuk, Miroslav Radović, Maciej Rybus (67' Michał Żyro), Rafał Wolski (83' Jakub Kosecki) - Danijel Ljuboja.
Ławka rezerwowych: Wojciech Skaba, Janusz Gol, Inaki Astiz, Michał Kucharczyk, Jakub Kosecki, Jakub Rzeźniczak, Michał Żyro.
Przed meczem obawiałem się starcia z Lechią. Bo to jednak moim zdaniem nadal drużyna posiadająca niezły potencjał jak na nasza ligę, no może poza siłą ognia, ale jednak to niezła drużyna, do tego nowy trener.
Jednak kiedy sędzia odgwizdał początek meczu nabrałem dziwnej pewności, że będzie dobrze.
Owszem pierwsze minuty były szarpane. Legia próbowała grac atakiem pozycyjnym, Lechia jej w tym skutecznie przeszkadzała. Jednak z każdą minuta widać było, kto w tym meczu jest lepszy, z każdą minuta rosła dominacja Legii.
Może w pierwszej połowie nie była ona jakoś specjalnie udokumentowana choćby groźnymi akcjami, ale sposób rozgrywania akcji pokazywał kto jest lepszy.
W grze Legii nie było pośpiech, a dużo spokoju i cierpliwości w konstruowaniu akcji. Nie było żadnego wybijania piłki na oślep w sytuacjach kiedy Lechia atakowała. W całym meczu naliczyłem takich wybić może ze 2-3.
Cały czas nawet pod własną bramką, pod presją piłkarzy Lechici legioniści grali piłką wychodząc z opresji i przechodząc do ataków.
Te w pierwszej połowie nie były może zbyt groźne, choć gdyby kilka razy legioniści zamiast kolejnej próby zaliczenia przyłożenia za linia bramki strzelali lub podawali, to może by coś wpadło.
Wpadło za to w końcu w 45 minucie po strzale Ivicy Vrdoljaka i rykoszecie. Ta bramka do szatni podłamała gości z Gdańska.
W przerwie z boiska zszedł Marcin Komorowski, który sygnalizował Uraz. Za niego wszedł Janusz Gol, a Komorowskiego w obronie zastąpił Vrdoljak.
W drugiej połowie dominacja Legii była jeszcze bardziej wyraźna. O ile pierwsza bramka podłamała piłkarzy Lechii, o tyle kapitalna akcja i strzał Wolskiego w 55 minucie już kompletnie załamała piłkarzy gości. W tym momencie stracili na dobre ochotę do gry i sprawiali wrażenie jakby ich jedynym celem było stracić jak najmniej bramek. W sumie nawet się udało, bo mimo dominacji i kilku niezłych akcji Legia zdobyła jeszcze tylko jedną bramkę, po strzale Radovica, który to poprzedziło kapitalne podanie Janusza Gola.
W tym momencie emocje skończyły się definitywnie.
Podsumowując.
Legia zagrała naprawdę dobry mecz. Mówiąc wprost rozklepała Lechię jak chciała. Momentami ten mecz wyglądał jak sparing z drużyna 1 lub 2 ligową. Żadnego wybijania piłka chodziła od nogo do nogi, Ani przez chwilę nie było wątpliwości kto jest lepszy.
Lechia nie grała źle, ale Legia grała co najmniej o klasę lepiej. Dawno nie pamiętam meczu w którym od 1 do ostatniej minuty byłem tak spokojny o wynik.
I wiedziałem, ze Legia tego meczu na 100% nie przegra a remis byłby na jej wyraźne życzenie.
Do tego młodzież. O Wolskim więcej za chwilę, ale patrząc na jego grę odnoszę wrażenie, ze momentami gra jakby miał 35 lat i lata kariery za sobą a nie 19 lat na karku.
Skorża wreszcie przeprosił się z Koseckim, a ten pokazał że ma depnięcie takie, ze w Poznaniu to by się za nim zwinęła świeżo ułożona murawa. Do tego niezłą technikę. Rybus znów bardzo dobrze, do tego Borysiuk.
A teraz kilka słów o autorze bramki kolejki a może i nawet sezonu.
Na portalu GL pojawiło się takie stwierdzenie, że jak w Legii zepsują Wolskiego to niebiosa im tego nie wybacza (czy jakoś tak). Moim zdaniem nikt tego nie wybaczy. Na weszło został przywołany przykład Marcina Smolińskiego, który tez był dużym talentem i odkryciem sezonu. Oby Rafał nie podążył jego drogą, bo moim zdaniem skala talentu jest z innej półki.
Kiedy padała bramka na trybunach najpierw pojawił się ryk radości a potem pomruk niedowierzania i zachwytu. W powtórce z meczu widać jak Dusan Kuciak kręci głową z niedowierzaniem. A wciąż jest mowa o piłkarzu , który niedawno obchodził 19 urodziny.
A patrząc na jego zagrania widać, ze tu nie ma mowy o przypadku. Już mniejsza o asystę w meczu z Rapidem. Ale wcześniej była bramka po znakomitej akcji w meczu Pucharu Polski z Widzewem (akcja od 2 min 12 sek.) i bramka w meczu kadry U-20 z Niemcami (bramka tutaj).
A teraz znakomita akcja i bramka w meczu z Lechią. Prawą noga przerzucił piłkę nad obrońcą a z lewej huknął w same widły.
Zagranie lewą strzał prawą, albo zagranie prawą a strzał lewą. Żadna różnica. Może takich chłopaków wyszukać i zabrać nawet jako rezerwowych na Euro niech się ogrywają.
Pamiętam jak Leo Beenhakker mówił, ze w Polsce też rodzą się talenty piłkarskie. Teraz wiem, ze miał rację.
- Opis meczu
- Statystyki
- Trener Skorża o meczu
- Piłkarze Legii o meczu
- Trener Ulatowski o meczu
- Piłkarze Lechii o meczu
-----Zobacz: Futbol to również piękne kobiety--------------------------
-----------------------------------------------------------------
WAŻNE! Zobacz również:
- Polska piłka w sezonie 2011/2012
- Klasyfikacja króla strzelców
- Aktualna tabela T-Mobile Ekstraklasy
- Ankieta: Komu kibicujesz?
Zostań fanem FootballBlog.pl na Facebooku
»
- sasin's blog
- Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać
Wolski
Gratulacje dla Legii i słowa podziwu pod adresem Wolskiego. Ale nie podniecajmy się, bo ten chłopak powinien już grać pierwsze skrzypce w reprezentacji Polski, jeśli faktycznie jest takim talentem. Tu nie ma co pisać o niezagłaskaniu go czy uchronieniu przed pokusami życia z kieszenią pełną kasy w stolicy - Wolski sam musi o to zadbać. A jeśli chce być piłkarzem wybitnym, to musi zacząć grać u Smudy.
Gra u Smudy
Temat Smudy i jego powołań to zupełnie inna kwestia.
Moim zdaniem zamiast piłkarzy jak Głowacki, Peszko, Brożek, Polanski powinno się na Euro zaberać kilku młodych naszych piłkarzy, którzy wcale nie sa gorsi.
Tym bardziej, ze tuz po Euro mamy eliminacje do kolejnych MŚ.
Niestety tacy piłkarze jak Wolski, Żyro, Bosysiuk, Jankowski, Mozdzeń, Kupisz nie mówiąc juz o Grosickim nie maja szans u Smudy. Mam tylko nadzieję, ze nastepny selekcjoner bedzie wybiegał dalej w przyszłośc i nie zamykał sie w wąskim kręgu swoich uprzedzeń.
A jeśli chce być piłkarzem
A jeśli chce być piłkarzem wybitnym, to musi zacząć grać u Smudy.
Chyba powinno być tak:
A jeśli chce być piłkarzem wybitnym, powinien się trzymać jak najdalej od tego hochsztaplera, Smudy.
Smuda
To był skrót myślowy. Wolski jak najszybciej powinien zagrać w reprezentacji Polski. Póki co jej selekcjonerem jest Smuda. Więc u Smudy:)
Tylko spokojnie, Panowie.
Tylko spokojnie, Panowie. Fajnie, że jest taki młody i nieźle sobie radzi, ale ile meczów on w ogóle dotąd rozegrał? Jeszcze nie zaliczył nawet jednej pełnej rundy w Ekstraklasie. Te kilka - nawet dobrych - spotkań, nie powinno jeszcze przesądzać o powołaniu do kadry, chyba że chcemy, żeby każdy młody z Ekstrkalsy szybko zakładał biało-czerwoną koszulkę.
młody
moze i tak, ale patrząc na to kogo Smuda powołuje do kadry, to zamiast Głowackiego, Peszki, Polanskiego, Obraniaka, Brożka wziałby do kadry Wolskiego, Żyro, Kamińskiego, Jankowskiego.
Niech się chłopaki ogrywają, z nich moze coś byc w przyszłości z tych pewniaków Smudy nic nie będzie, bo juz teraz ich gra nic nie wnosi.
Jankowski jak najbardziej,bo
Jankowski jak najbardziej,bo w lidze gra już drugi sezon.Ale taki Wolski, Kamiński, czy Żyro dopiero zaczynają swoją przygodę z Ekstraklasą i powoływanie ich już teraz jest co najmniej mało sensowne. U piłkarza ważna jest systematyczność, a ci nie zagrali nawet jednej pełnej rundy. I nie chodzi tu o wiek - chodzi o ligowy staż. W reprezentacji powinni grać ci, którzy coś sobą prezentują od dłuższego czasu, a nie błysną na poczatku kariery.
"coś sobą prezentują"
problem w tym, ze ja nie dostrzegam co soba na boisku prezentuja tacy piłkarze jak Obraniak, Polanski, Głowacki, Peszko, Perquis, choć przysnam ze po Perquisie spodziewałem sie więcej.
Zobacz, ze zaraz po Euro mamy eliminacje do MŚ i kadra powinna być budowana takze pod tym kątem.
A tymczasem mamy kadrę, która ma duze szanse by przegrac 3 mecze na Euro i dac ciała w eliminacjach do MŚ
Spokój
Jestem bardzo spokojny:) Po prostu uważam, że wielki talent w wieku 19 lat gra już w reprezentacji. Jeśli nie gra - to jest to średni talent.
Powołania
tak, tylko, ze u Smudy nie zagra. Smuda predzej znajdzie kolejnego niemieckiego polaka czy innego przyszywanego reprezentanta nawet jak ten niewiele bedzie wnosił do gry kadry jak Polanski.
W Legii w końcu zaczeli
W Legii w końcu zaczeli wyciągać wnioski, i to chyba na każdym szczeblu od władz po trenera a na zawodnikach kończąc. Zmiany u piłkarzy już widziałem w Chrzowie gdzie po meczu Rybus wypowiadał się z pełnym szacunkiem o przeciwniku i obiektywnie oceniając to co działo się na boisku. Bez buty i wyższości.
Co do Lechii Gdańsk to nastepny mecz gra z Ruchem i mam nadzieję że w obecnej formie Niebiescy wygrają trzeci mecz z rzędu i trzeci z rzędu na wyjeździe.