Hapoel Tel-Awiw - Legia Warszawa 2:0

Tak więc wreszcie nastał czas przerwy w rozgrywkach i Legia meczem z Hapoelem zakończyła w tym roku wszelkie rozgrywki. Przyznam, że długo zbierałem się do napisania cokolwiek o tym meczu. Chyba miałem na to takie same chęci, jak legioniści na grę w nim. I tak jak Legia zagrała mecz, bo trzeba było go rozegrać, tak ja opisze w skrócie co się wydarzyło na boisku, bo się do tego zobowiązałem:)

W sumie to było wiadomo, że Legia w tym meczu zagra w mocno rezerwowym składzie.
Wobec czego na boisku pojawiła się w ustawieniu:

Wojciech Skaba - Jakub Rzeźniczak, Inaki Astiz, Dickson Choto, Tomasz Kiełbowicz (86' Moshe Ohayon) - Maciej Rybus, Daniel Łukasik (60' Rafał Wolski), Janusz Gol, Miroslav Radović, Michał Żyro (71' Michał Kucharczyk) - Danijel Ljuboja.

Ławka rezerwowych: Jakub Szumski, Michał Żewłakow, Jakub Wawrzyniak, Michał Kucharczyk, Jakub Kosecki, Rafał Wolski, Moshe Ohayon.

W sumie patrząc na te zestawienie zastanawiam się co chciał osiągnąć trener Skorża. Niby jak pisałem wcześniej, skład był rezerwowy.
Ale też po co na boisku pojawili się Ljuboja, Radovic czy Rybus to pozostanie tajemnicą trenera. Za nich spokojnie mogli pojawić się Kosecki, Ohayon (jego zmiana w 86 minucie spokojnie mianuje do jednej z najbardziej idiotycznych zmian Skorży w Legii), Kucharczyk.

Na uwagę zaś zasługuje fakt debiutu w podstawowym składzie młodego Łukasika i debiut był niezły, choć jeszcze nie wszystko wychodziło, zwłaszcza gra do przodu po odbiorze.

Sam mecz miał charakter sparingowy, choć oba zespoły starały się by był ciekawy. I w sumie był, choć Legia mimo stworzenia kilku niezłych sytuacji zakończyła spotkanie bez strzelonej bramki.
Po raz kolejny zaś w krótkim czasie legioniści grali ok. pół godziny z przewagą jednego zawodnika. I po raz drugi okazało się, ze nie maja kompletnie pomysłu jak tę przewagę wykorzystać. Znów jedyną formą ataku w przewadze były kolejne wrzutki w pole karne, mimo, że Legia nie ma piłkarza ofensywnego, który by potrafił o takie piłki powalczyć.

Do tego swoje dorzucił trener Skorża, który najpierw nie wpadł na pomysł, by dać odpocząć Rybusowi od wykonywania stałych fragmentów gry, choćby na rzecz Kiełbowicza, potem nie potrafił wymóc na piłkarzach, by przy grze w przewadze nie grali taktyka tysiąca wrzutek, a na koniec tę nerwowość podsumował idiotyczną i kompletnie nic nie wnoszącą zmiana Ohayona, czekając nie wiadomo na co do 86 minuty.
O już w okolicach 60 minuty widać było, ze Ljuboja ma dość, że Rybus to już w pierwszej połowie nie wiele wnosił. Po prostu nie zauważył że bohaterowie są zmęczeni.

Odnoszę wrażenie, że niestety Skorża w trudnych momentach jak zespołowi nie idzie, gubi się i sam nie wie co zrobić. Owszem czasami mu się uda zmiana, ale częściej nic z nich nie wynika.

Tak więc mecz zakończył się zwycięstwem gospodarzy. Czy zasłużonym? Trudno powiedzieć, bo oba zespoły potraktowały go ulgowo.

A teraz są 3 miesiące na odpoczynek, na poprawę błędów, na ocenę postawy piłkarzy i trenera, może nawet na korekty w składzie.

• Opis meczu
• Statystyki
• Ron Tziblin o meczu
• Piłkarze Hapoelu o meczu
• Trener Skorża o meczu
• Piłkarze Legii o meczu

Bramki:

• 1:0 33’ Toama
• 2:0 76' Yadin

-----Zobacz: Futbol to również piękne kobiety--------------------------

-----------------------------------------------------------------

WAŻNE! Zobacz również:

• Liga Europejska 2011/2012
•  Polska piłka w sezonie 2011/2012
• Ankieta: Komu kibicujesz?

Zostań fanem FootballBlog.pl na Facebooku