Ernest Pohl

Napastnik (Polska).

Imię i nazwisko:

Ernest Pohl

Data i miejsce urodzenia:

3 listopada 1932 roku, Ruda Śląska (Polska)

Data i miejsce śmierci:

12 września 1995 roku, Hausach (Niemcy)

Zawód wyuczony:

Technik-górnik, instruktor

Pozycja na boisku:

Napastnik, pomocnik

Kariera klubowa:

• Slavia Ruda Śląska (Polska; 1945-52)
• Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy, później Orzeł Łódź (Polska; 1952-53)
• Legia Warszawa (Polska; 1953-56, 55 meczów i 43 gole)
• Górnik Zabrze (Polska; 1957-67, 209 meczów i 143 gole)
• Polonia Greenpoint New York (USA; 1968-69)
• Wisła Garfield (USA; 1969-70)

Mecze w reprezentacji:

Polska - 46 meczów i 39 goli (1955-65)

Największe sukcesy:

• 10 x Mistrzostwo Polski: 2 x z Legią (1955, 1956); 8 x z Górnikiem (1957, 1959, 1961, 1963,
  1964, 1965, 1966, 1967)
• 3 x Puchar Polski: 2 x z Legią (1955, 1956) ; 1 x z Górnikiem (1965)
• 3 x król strzelców ligi polskiej:  1954 (13 goli), 1959 (21 goli), 1961 (24 gole)
• 3 x Piłkarz Roku w Polsce: 1959, 1961, 1964 (wg encyklopedii Fuji)
• „Złote buty” w plebiscycie gazety „Sport” (1963/64)
• Olimpijczyk: 1960 Rzym

Ciekawostki:

Podobno decyzję o zostaniu piłkarzem dziesięcioletni Ernest Pohl podjął po zobaczeniu w akcji swojego wielkiego imiennika, Ernesta Wilimowskiego. Stało się to podczas wojennego meczu Niemcy – Rumunia, rozegranego w 1942 roku na stadionie w Bytomiu. Innym z widzów tego spotkania był młody Gerard Cieślik.

W czasie gry w Legii partnerem w ataku Ernesta Pohla był m.in. kończący już swoją karierę  niezapomniany Kazimierz Górski, późniejszy „trener stulecia”. Można powiedzieć, że miał się od kogo uczyć.

Ernest Pohl strzelił 186 bramek w pierwszej lidze - to do dziś niepobity rekord.

• Historia Ernesta Pohla

WAŻNE! Zobacz również:

• Notki biograficzne innych sławnych piłkarzy

Zostań fanem FootballBlog.pl na Facebooku