Wisła Kraków - Polonia Warszawa 0:1

Lechia Gdańsk - Polonia Warszawa 1:3

Informacja nieoficjalna: Jak podało Radio Gdańsk właściciel Lechii, Andrzej Kuchar, sprzedał posiadany przez siebie większościowy pakiet akcji klubu. Nic nie wiadomo o nabywcy tych akcji. Tajemnicą poliszynela jest to, że najpoważniejszym "podejrzanym" jest Józef Wojciechowski - prezes Polonii Warszawa.

No i derby za nami. Mecz zapowiadał się ciekawie, bo obie drużyny chciały wygrać, co było widać po grze. Jednak chcieć a móc, to jak się okazało dwie kompletnie odmienne sprawy.

Legia zaczęła mecz w składzie:

Legia Warszawa: Dusan Kuciak - Jakub Rzeźniczak (55' Michał Żyro) Michał Żewłakow Ivica Vrdoljak Jakub Wawrzyniak - Ariel Borysiuk Janusz Gol Artur Jędrzejczyk Maciej Rybus (85' Maciej Górski) Miroslav Radović - Danijel Ljuboja

Polonia Warszawa - ŁKS 2:0 (13.08.2011)

Zobacz również:

Polonia Warszawa - Lechia Gdańsk 1:0 (29.07.2011)

Zobacz również:

"Klub Kokosa" wygenerował nowy transfer - za pensję 400 tysięcy euro rocznie pozyskał Euzebiusza Smolarka! Niegdysiejsza nadzieja polskiego futbolu, zawodnik, który pogrążył Portugalię w najlepszym meczu naszej reprezentacji w XXI wieku, zasilił wirtualny (póki co) byt stworzony przez prezesa Józefa Wojciechowskiego. Piłkarz Polonii Warszawa, podobnie jak Artur Sobiech, nie zgodził się na układ, jaki zaproponował swoim zawodnikom JW. Sobiecha na Konwiktorskiej już nie ma (trafił do Hannover 96), ale on akurat jeszcze jest przyszłościowy. A Ebi?

No i już wiadomo, dlaczego Artur Sobiech nie chciał się zgodzić na loteryjny układ z Józefem Wojciechowskim - wiedział doskonale o zainteresowaniu swoją osobą ze strony klubów dużo lepszych i bardziej przewidywalnych niż Polonia Warszawa. Prezes "Czarnych Koszul" najpierw kupił perspektywicznego zawodnika za milion euro, by po jednym sezonie wypuścić go ledwie za 1,25 miliona euro. Chyba jeszcze świętuje wytransferowanie Adriana Mierzejewskiego do Trabzonsporu. Albo chciał się Sobiecha pozbyć za wszelką cenę. Tylko dlaczego?

To naprawdę piękna historia. Najpierw Adrian Mierzejewski został sprzedany z Polonii Warszawa do Trabzonsporu za (jak na polskie warunki) rekordowe pieniądze - 5,3 miliona euro. Później sam zawodnik negocjuje warunki indywidualnego kontraktu, przechodzi badania lekarskie i wreszcie podpisuje umowę. Do tej pory ładnie i klasycznie, choć bez fajerwerków. Normalna procedura. Po czym Mierzejewski leci do Trabzonu. Lot spokojny, bez turbulencji. Wysiada człowiek z samolotu, idzie sobie spokojnie, trochę się stresuje, ale bez przesady. Aż tu...

Jestem człowiekiem spokojnym. Czasem ciśnienie mi się podnosi, jak czytam różne bzdury, ale generalnie panuję nad sobą. Jednak lektura informacji o pomyśle rozegrania meczu z okazji stulecia istnienia Polonii Warszawa na stadionie przy Łazienkowskiej dostarczyła mi powodu do śmiechu. Otóż Józef Wojciechowski zapragnął uczcić piękną rocznicę powstania swojego klubu meczem z godnym przeciwnikiem. Najpierw mówił o Barcelonie, później o Realu Madryt. Stanęło na Boca Juniors. Ale mecz się nie odbędzie, bo zaprotestowali kibice Legii. Ubaw po pachy.

Wielokrotnie na FootballBlogu krytykowałem Józefa Wojciechowskiego i zapewne jeszcze często będę to robił. Ale nie mogę kogoś krytykować wyłącznie dla zasady, dobre rzeczy również trzeba dostrzegać. A tą dobrą rzeczą jest niewątpliwie wytransferowanie Adriana Mierzejewskiego do tureckiego Trabzonsporu za 5,3 miliona euro! W przeliczeniu wychodzi jakieś 21 milionów złotych. Starsi zapewne pamiętają, że jakiś czas temu za 21 milionów złotych Widzew Łódź kupił Dariusza Dziekanowskiego:) Ale to były zupełnie  inne czasy, no i zupełnie inne złotówki.

W ostatnim meczu 28 kolejki Ruch Chorzów - Polonia Warszawa 0:3, wynik mówi wszystko. Piłkarze "Czarnych Koszul" przewyższali "Niebieskich" w każdym elemencie piłkarskiego rzemiosła. Kibice w ramach protestu nie prowadzili dopingu więc atmosfera była piknikowa. Piłkarze chorzowskiego Ruchu widocznie uznali, że drugi raz, z rzędu krótkich urlopów mieć nie chcą i stracili szanse na eliminacje LE. Mecz ten pokazał ile dla Ruchu zaczy Wojciech Grzyb.

Ostatni mecz Lecha z Polonią na Konwiktorskiej nasunął mi inne przemyślenia niż boksersko-gejowskie.
A mianowicie czy gra z przewagą jednego zawodnika to naprawdę jest atut? Generalnie sytuacja wygląda tak samo. Sędzie podbiega do winowajcy i po krótkiej chwili wyjmuje z kieszonki kartkę. Kiedy tylko  błyśnie kolor czerwony kibice na trybunach się cieszą, piłkarze przeciwnej drużyny też, a sam upomniany zawodnik zrozpaczony i wściekły łapie się za głowę. Ale może to tak tylko dla zasady?

Ebi Smolarek gra wreszcie tak, jak powinien. Strzelił trzy gole, miał kilka asyst, świetnie prezentował się na tle swoich partnerów z drużyny. Ręce same składały się do oklasków, kiedy oglądało się rajdy byłego reprezentanta Polski, jego przegląd pola, koleżeńskie zachowanie na boisku. Widzowie przecierali oczy ze zdumienia - toż to nie ten sam zawodnik, który jeszcze niedawno temu zawodził na całego w meczach Polonii Warszawa. Wygląda na to, że jeszcze kilka takich treningowych spotkań sparingowych w drużynie Młodej Ekstraklasy i Józef Wojciechowski da Smolarkowi podwyżkę.

No i Józef Wojciechowski nie wytrzymał! Co prawda obiecywał, że Theo Bosa nie zmieni do końca rundy wiosennej, ale chyba nie przywiązał się za bardzo do tych słów. Kariera Holendra na Konwiktorskiej była króciutka - trzy mecze, zero zwycięstw, jeden remis, dwie porażki. Oprócz Bosa z pracą w Polonii Warszawa żegnają się Jan de Zeeuw, Mark van Hintum oraz (drugi raz) Bogusław Kaczmarek. Tym samym holenderski kierunek został definitywnie zarzucony. W sumie nie dziwi mnie, że JW wywalił to całe towarzystwo na zbity pysk, jednak zaskoczony jestem słowami, jakie przy tym raczył wypowiedzieć.