Euzebiusz Smolarek

Pozostał tydzień do inauguracji ekstraklasowego sezonu 2010/11. Kluby z najwyższej klasy rozgrywkowej organizują spotkania z kibicami, dni otwarte, prezentacje drużyny itp. Polonia Warszawa również pomyślała o swoich sympatykach. Zaprosiła swoich kibiców na uroczystą prezentację drużyny. Jest okazja szczególna, bo Polonia poczyniła dość znaczne wzmocnienia, a już za rok 100-lecie klubu. Jak udałą się impreza?

Kilka dni temu odbyłem kilkuminutową rozmowę z moim kolegą gregiem. Greg raczył mnie poinformować o pewnej wstrząsającej plotce, jaka zaczęła krążyć po stolicy. Dla pełnej wiedzy - greg jest sympatykiem warszawskiej Polonii. Plotka dotyczyła oczywiście tego, co wydarzyło się dzisiaj już oficjalnie, czyli podpisania kontraktu z Euzebiuszem Smolarkiem. Ja stukałem się po głowie, on załamywał ręce. Obaj nie dopuszczaliśmy do siebie tej opcji. Jednak stało się.

Do tej pory uważałem, że wpływ imienia na charakter człowieka jest żaden. Ale chyba zmienię swoje podejście do tego tematu. Syn Włodzimierza Smolarka ma na imię Euzebiusz. Syn Euzebiusza Smolarka ma na imię Messi. Dziadek Włodek, ten o normalnym imieniu, był normalnym człowiekiem. Grał w Widzewie Łódź i reprezentacji, strzelał ważne gole, jak nikt umiał przytrzymać piłkę w narożniku boiska. Budził sympatię nie tylko swoją grą, ale również zadziornością, widzewskim charakterem i poczciwą twarzą. Ebi to zupełnie inna bajka.

Jakiś czas temu (chyba przed miesiącem), Euzebiusz Smolarek został ojcem. Ma syna. Gratulacje. Dzisiejsze serwisy podają, że Ebi i jego partnerka wybrali dla małego Smolarka imię:... Messi !!! No i nie wiem czy śmiać się z tego czy współczuć małemu. Od razu przypomniała mi się anegdota z lat 70-tych, gdy pewien człowiek spodziewający się potomka mówił, że jak będzie syn to Robert, a gdy córka to Gadocha. No ale to był dowcip, nie sądziłem że ktoś może dać dziecku imię bedące czyimś nazwiskiem. No chyba, że gdzieś w Polsce żyje jakaś Gadocha Kowalska.

Olympique Marsylia po 18 latach znów mistrzem Francji. W tym sezonie był to zdecydowanie najlepszy zespół w Ligue 1 i nie pomogły ataki Auxerre, Lille ani Bordeaux. Podopieczni Didiera Deschampsa zapewnili sobie mistrzostwo już na 2 kolejki przed końcem rundy rewanżowej.

Nigdy nie ukrywałem, że jestem zwolennikiem talentu Euzebiusza Smolarka. Bodaj dwukrotnie na FootballBlogu pisałem o tym, że Ebi jeszcze pokażem na co go stać i zamknie usta swoim krytykom. Trzymałem kciuki, kiedy szukał dla siebie klubu. Miałem nadzieję, że przekona do siebie trenera HSV. Potem z kolei z lekkim zawodem przyjąłem jego angaż do greckiej Kavali, ale po chwili uznałem, że jeśli gdzieś Smolarek ma odbudować swoją formę, to właśnie tam będzie miał dobre miejsce. Tym bardziej, że dołączył do niego Łukasz Sosin. Niestety.

Euzebiusz Smolarek strzelił dwa gole sławnemu Panathinaikosowi. I to na stadionie w Atenach, wchodząc z ławki rezerwowych. Mam nadzieję, że to nie będą jednorazowe wystrzały naszego napastnika, ale już stały trend. Szkoda by było, żeby Ebi zginął w szarzyźnie i miernocie. Oby te gole dały mu więcej pewności siebie, a trenerowi Kavali przekonanie o tym, że z młodego Smolarka jeszcze będzie miał pociechę.

Ebi Smolarek zadebiutował w Kavali. Zagrał kilkanaście minut w meczu z bardzo słabym Levadiakosem, pokazał się z dobrej strony. Wypracował dwie świetne okazje Łukaszowi Sosinowi, zaliczył kilka rajdów, generalnie spodobał się. I dobrze - ostatnio czytałem masę tekstów o tym, jaki to Ebi jest zadufany w sobie, jak to zmarnował sobie karierę i jak myje okna w swojej rezydencji w Holandii. Mam nadzieję, że syn Włodzimierza Smolarka ma to wszystko głęboko gdzieś.